Śmierć nie jest końcem
Leszek Kumański poprzez to dzieło zadaje trudne, egzystencjalne pytania. Styl, w jakim to czyni, jest oszczędny, pozbawiony patetyczności, a tym samym jest on w pełni autentyczny momentami i bez wątpienia nasycony emocjami. Bez wątpienia „Agonia” wymaga nie tylko skupienia podczas czytania, lecz również, a może przede wszystkim otwartość do konfrontacji z bolesnymi tematami. Warto je podejmować.
„Mesjasz. Comeback” – dzięki tej książce odkryłem twórczość Leszka Kumańskiego. Dlatego też, gdy tylko mój czytelniczy radar odkrył kolejny tytuł autora, zarezerwowałem sobie czas na lekturę. Oczywiście z adnotacją „poza kolejnością”. A dziś przychodzę do Was z czyt-NIKową recenzją książki „Agonia”, która znajduje swe należne miejsce na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Najnowsza książka Leszka Kumańskiego to powieść nasycona emocjonalnymi rozmyślaniami na temat naszego „jestestwa”. Moralne aspekty historii stworzonej przez autora zachęcają nas do wewnętrznej dyskusji o wartościach, z którymi kroczymy przez całe nasze życie. „Agonia” jest zaproszeniem do podróży, która skłania nas do wielowarstwowej refleksji nad rozpadem wartości człowieka.
Leszek Kumański w najnowszym swym dziele ukazuje nam historię Adama, który rzuca się pod pociąg. Mężczyzna traci wiarę w sens istnienia. Po śmierci przechodzi w stan zawieszenia, jego dusza egzystuje między odejściem a powrotem. Autor tym samym zadając nam pytania, zaprasza do dyskusji, rozważań, które mogą uświadomić nam, że śmierć nie jest końcem, a raczej przejściem w stan zawieszenia. Adam, bohater „Agonii”, będąc w stanie zawieszenia, prowadzi rozmowy z zmarłymi pisarzami, artystami, aktorami, którzy tak jak on targnął się na swoje życie. Rozmówcy mężczyzny są pewnego rodzaju odbiciami, kalkami ludzi, którzy stracili sens egzystencjalny.
Warto podkreślić, że autor poprzez tę książkę ukazuje czytelnikowi obraz Polski minionych dekad. Polski szarej, nasączonej strachem, nasyconej ludzką nieufnością, tonącą w oparach alkoholu. Ukazuje obraz Polaków, którzy walczyli z ówczesnym systemem często, narażając się na bezpośrednią konfrontację z MO lub SB. Leszek Kumański nie idealizuje tamtych czasów. Nie wymazuje historii. Rozlicza nie narzucając czytelnikowi swojego punktu widzenia. Najważniejsze jest to, że autor otwiera dyskusję, w której warto wziąć udział. Zatem Drogi Czytelniku, sięgnij po „Agonię”, książkę, która zasługuje na miano NIK – Najlepszej Interesującej Książki.
Leszek Kumański poprzez to dzieło zadaje trudne, egzystencjalne pytania. Styl, w jakim to czyni, jest oszczędny, pozbawiony patetyczności, a tym samym jest on w pełni autentyczny momentami i bez wątpienia nasycony emocjami. Bez wątpienia „Agonia” wymaga nie tylko skupienia podczas czytania, lecz również, a może przede wszystkim otwartość do konfrontacji z bolesnymi tematami. Warto je podejmować.
Książka pt. „Agonia” ukazała się nakładem Wydawnictwa Novae Res
