Dla mnie „Sprawa cmentarnego dzwonka” jest przede wszystkim zaproszeniem do czytelniczej uczty, która z każdą przekładaną stroną coraz mocniej rozgrzewa nasze emocje. Nancy Springer pokazuje kreatywność w konstruowaniu historii, umiejętnie wykorzystuje tajemnicę i prowadzi czytelnika przez świat pełen niebezpieczeństw. Styl, narracja oraz sposób budowania wydarzeń zasługują na uznanie. Doceniam to, że autorka potrafi stworzyć intrygę opartą na niebanalnym pomyśle, a następnie rozwinąć ją w opowieść, w której liczą się zarówno inteligencja, jak i odwaga.
Czytaj wpis →
„Słoneczna przystań” to moje kolejne spotkanie z twórczością Ryszarda Ćwirleja, które pozostanie w mojej czytelniczej pamięci już na zawsze. Doceniam pomysłowość autora, jego kreatywność w konstruowaniu wielowątkowej fabuły oraz sposób, w jaki łączy kryminalną intrygę z emocjami bohaterów. To opowieść, która z każdą przekładaną stroną rozgrzewa czytelnicze emocje i zachęca do poszukiwania odpowiedzi na kolejne pytania.
Czytaj wpis →
Jeśli szukacie lektury, która wyrwie Was z codzienności, zaoferuje pełną emocji przygodę i zachwyci pisarską wyobraźnią, „ALEO. Iskra pożogi” to strzał w dziesiątkę. Tomasz Miękina stworzył dzieło, do którego chce się wracać myślami. Zdecydowanie polecam i z niecierpliwością czekam na kolejne książki tego autora!
Czytaj wpis →
„Walc pożegnalny” to dla mnie kolejne spotkanie z twórczością Lucyny Olejniczak, które pozostanie w czytelniczej pamięci już na zawsze. Lubię, gdy autor potrafi stworzyć świat, do którego chce się wracać, a jego bohaterowie nie pozostają obojętni nawet po zakończeniu lektury. W tej historii nie brakuje trudnych decyzji, bolesnych konsekwencji, nieoczekiwanych zwrotów i pytań o granice miłości oraz odpowiedzialności. To właśnie dzięki nim finał „Pani na wrzosowisku” nabiera szczególnego znaczenia.
Czytaj wpis →
„Asteriks u Reszehezady, tom 28” to dla mnie kolejny dowód na to, że dobrze skonstruowana komiksowa przygoda nie ma terminu ważności. To historia dla tych, którzy znają Asteriksa od dzieciństwa, ale również dla czytelników, którzy dopiero odkrywają jego świat. Można czytać ją dla przygody, można dla humoru, można dla bohaterów, a można również dla przepięknych rysunków. Ja znalazłem tutaj wszystkie te elementy. Dlatego bez najmniejszego wahania dokładam ten album do swojej czyt-NIKowej biblioteczki. „Asteriks u Reszehezady, tom 28” zasługuje na miano NIK.
Czytaj wpis →
Jednym z największych atutów „Czerwonej wody” jest dla mnie pomysłowość autorki w konstruowaniu fabuły. Agnieszka Jeż nie ogranicza się do przedstawienia zbrodni i poszukiwania sprawcy. Buduje historię, w której poszczególne elementy wzajemnie na siebie oddziałują, tworząc sieć powiązań, niedopowiedzeń i zagadek. Opuszczony ul, skrytka na suwalskim dworcu oraz przydrożny krzyż w Widugierach stają się kolejnymi punktami na mapie śledztwa.
Czytaj wpis →
„Słyszę Cię, Teodorze” przypomina, że wspieranie dziecka nie musi oznaczać nieustannego koncentrowania się na trudnościach. Równie ważne jest dostrzeganie jego osobowości, zainteresowań, radości i tego wszystkiego, co czyni je wyjątkowym człowiekiem. Diagnoza może dostarczyć ważnych informacji, ale nie powinna przesłaniać całego obrazu. Dziecko to znacznie więcej niż nazwa rozpoznania, a jego przyszłość nie sprowadza się do listy ograniczeń.
Czytaj wpis →
...Lubię analizować różne sytuacje, które spotkały mnie, moich przyjaciół lub zasłyszane od kogoś. Staram się też dociekać przyczyn jakiegoś zdarzenia i sprawdzać jakie niesie ze sobą konsekwencje. Jednocześnie cenię sobie towarzystwo ludzi inteligentnych i dowcipnych takich, którzy mają do siebie pewien dystans...
Czytaj wpis →
...Inkluzja nie jest kryminałem typu domestic noir, chociaż tak może wynikać z opisu. Dlatego to co dzieje się w czterech ścianach domu Alicji jest tylko pretekstem do rozpoczęcia historii, która rozegrała się zupełnie gdzie indziej, a mianowicie w owym domu na obrzeżach jednego ze szczecińskich osiedli...
Czytaj wpis →
Jednym z najciekawszych elementów tej książki są rozważania Ernesta Hemingwaya na temat literatury. Nawet podczas safari jego myśli regularnie wracają do pisania, warsztatu twórczego i jakości książek. Autor zastanawia się nad tym, co sprawia, że jedna opowieść pozostaje w pamięci, a inna szybko ulatuje z głowy. Nie ukrywa również swojej niechęci do publikacji, które sprowadzają safari do nudnego katalogu przygód i łowieckich osiągnięć.
Czytaj wpis →
