Każdy rozdział to jakby przystanek w zupełnie innym świecie. Autor zabiera nas między innymi na plioceńskie sawanny Kenii, gdzie ogromny pyton poluje na australopiteki. W jednej chwili jesteśmy w miejscu, które przypomina dzisiejszą Afrykę, a za moment przenosimy się do tropikalnych lasów eocenu na… Antarktydzie. Tak, dobrze czytacie – Antarktydzie, która kiedyś była zielona i pełna życia. Czasami trafia w ręce lektura, która od pierwszych stron budzi zwykłą czytelniczą ciekawość. Zaczynamy ją z myślą, że spędzimy z nią kilka spokojnych wieczorów, może dowiemy się czegoś nowego, może przeżyjemy ciekawą przygodę między kolejnymi stronami. Jednak od czasu do czasu pojawia się książka, która robi coś więcej – nie tylko opowiada historię,…

Czytając tę powieść, ma się wrażenie, że autor bardzo dokładnie przemyślał każdy element swojej opowieści. Styl narracji jest spokojny, ale jednocześnie niezwykle sugestywny. Nie ma tu zbędnych ozdobników ani literackiego nadęcia. Jest natomiast ogromna dbałość o emocje czytelnika. Wojciech Dutka potrafi budować napięcie w sposób subtelny. Nie epatuje brutalnością, choć temat, który podejmuje, aż się o nią prosi. Zamiast tego skupia się na psychologii bohaterów i na atmosferze, która gęstnieje z każdą kolejną stroną. I właśnie dlatego ta historia tak mocno działa na wyobraźnię. Niektóre książki czyta się z ciekawości. Inne z zainteresowaniem dla tematu. Są też takie, które po prostu zostają z czytelnikiem na długo – w myślach, w…

Muszę przyznać, że ogromnie doceniam sposób, w jaki Wojciech Dutka konstruuje swoją opowieść. W „Zdradzonej” mamy historię rodzinną, dramat psychologiczny, powieść historyczną, a momentami nawet elementy grozy. I co najważniejsze – wszystko to działa razem. Nie ma tu chaosu ani nadmiaru wątków. Każdy element ma swoje miejsce. Każda scena przybliża nas do zrozumienia losów bohaterów. To właśnie za tę kreatywność, za sposób prowadzenia narracji oraz za niezwykle umiejętne budowanie historii postanowiłem wyróżnić tę książkę w szczególny sposób. „Zdradzona” trafia na moją półkę NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Czytanie powieści historycznych bywa jak podróż w czasie – czasem spokojna i nostalgiczna, a czasem pełna emocji, które potrafią poruszyć czytelnika znacznie mocniej,…

Anna Kańtoch za każdym razem zachwyca kunsztem tworzenia historii, która elektryzuje czytelnicze emocje. W tym dziele uczyniła to ponownie. Styl, narracja oraz sposób budowania historii zdecydowanie zasługują na uznanie. Autorka potrafi prowadzić fabułę w taki sposób, że czytelnik niemal fizycznie czuje rosnące napięcie. Każdy nowy trop zamiast przynosić ulgę, rodzi kolejne pytania. Każdy krok w śledztwie sprawia, że obraz wydarzeń staje się jeszcze bardziej niepokojący. Niektóre kryminalne historie zaczynają się niepozornie. Jedno zdarzenie, jeden szczegół, jeden drobiazg, który wydaje się przypadkowy. A potem nagle okazuje się, że za tym drobiazgiem kryje się opowieść o wiele bardziej mroczna, niż można było przypuszczać. Tak właśnie działa „Zima pożegnanych” Anny Kańtoch – historia,…

Nie bez powodu mówi się, że w historii tej bohaterki autorka zawarła wiele własnych doświadczeń. Widać tu bardzo osobisty ton – opowieść o dziewczynce, która próbuje odnaleźć swoje miejsce w świecie i odkrywa, że jej największym skarbem jest wyobraźnia oraz wrażliwość. Podczas lektury wielokrotnie łapałem się na tym, że uśmiecham się pod nosem, a chwilę później robi się we mnie cicho i refleksyjnie. To książka, która nie krzyczy emocjami – ona je delikatnie podszeptuje. I właśnie dlatego działa. Twórczość Lucy Maud Montgomery od lat kojarzy się czytelnikom z ciepłem, wrażliwością i bohaterkami, które mimo młodego wieku potrafią patrzeć na świat z niezwykłą dojrzałością. W przypadku powieści „Emily ze Srebrnego Nowiu”…

To także opowieść o przyjaźni, o odkrywaniu własnej wartości i o tym, że czasem wystarczy jedna osoba, jedno zdanie, jedno spotkanie, żeby w człowieku coś drgnęło i zaczęło się zmieniać. Ogromnym atutem tej książki jest jej szczerość. Nie ma tu moralizowania z podniesionym palcem, nie ma sztucznego dydaktyzmu. Jest za to historia, która płynie naturalnie i wciąga czytelnika w świat Piotrka. Autorka potrafi mówić o emocjach młodych ludzi w sposób prosty, ale jednocześnie bardzo trafny i prawdziwy. Czasem trafia się książka, która przypomina, jak wielką moc mają proste historie. Takie, które czyta się z uśmiechem, momentami ze ściśniętym gardłem, a po zamknięciu ostatniej strony zostaje w człowieku coś ciepłego i…

Styl autora zasługuje na duże uznanie. Narracja jest dynamiczna, obrazowa i bardzo filmowa. Czytając, miałem wrażenie, jakbym oglądał wysokobudżetowy thriller – z pościgami, tajemnicami i bohaterami, których losy potrafią zmienić się w jednej chwili. Zdecydowanie Wojciech Kulawski doskonale wie, kiedy przyspieszyć akcję, a kiedy na moment ją spowolnić, by napięcie mogło jeszcze bardziej narastać. „Meksykańska hekatomba” to thriller, który czyta się jednym tchem Nie każda przeczytana książka zostawia po sobie trwały ślad. Jedne towarzyszą nam tylko przez chwilę – przez kilka godzin czy dni spędzonych z lekturą – a potem powoli rozpływają się w pamięci, ustępując miejsca kolejnym tytułom. Jednak od czasu do czasu trafia się opowieść, która działa zupełnie…

Debiut W.P. Rdzanka pokazuje, że na polskim rynku thrillerów pojawił się autor, którego zdecydowanie warto obserwować. Jeśli kolejne książki będą trzymały podobny poziom, możemy być świadkami narodzin naprawdę interesującego nazwiska w literaturze sensacyjnej. Jedno jest pewne – historia opisana w „Algorytmie” nie ulatuje wraz z ostatnim zdaniem. Wręcz przeciwnie. Zostaje w głowie czytelnika na długo, przypominając, że w świecie technologii najgroźniejszym algorytmem wciąż pozostają ludzkie żądze i strach. A emocje, które ta książka wywołuje, potrafią rozgrzać czytelniczą ciekawość do czerwoności. Thrillery mają to do siebie, że jedne czyta się szybko, zapomina równie szybko i odkłada na półkę bez większego żalu. Są jednak takie historie, które już od pierwszych stron wciągają…

Na szczególne uznanie zasługuje również sposób, w jaki autor stopniowo odsłania kolejne tajemnice. Nic nie jest tu podane na tacy. Każdy trop, każda informacja pojawia się w odpowiednim momencie, wzmacniając napięcie i sprawiając, że historia wciąga coraz mocniej. Kunszt budowania emocji jest jednym z największych atutów tej powieści. Tim Mayer jako bohater również zapowiada się niezwykle ciekawie. To postać, która ma potencjał, by stać się jednym z tych literackich bohaterów, do których czytelnik chętnie wraca w kolejnych tomach. Niektóre historie zaczynają się spokojnie, niemal niewinnie, by po kilku stronach zamienić się w literacką przygodę, która porywa czytelnika bez reszty. Tak właśnie działa „Syryjska legenda”, pierwszy tom serii z Timem Mayerem…

Na szczególne uznanie zasługuje styl autorki. Narracja jest płynna, sugestywna i bardzo obrazowa. Czytelnik niemal czuje wilgoć surowych murów Nethershaw, słyszy echo kroków w pustych korytarzach i widzi mgłę unoszącą się nad dzikimi terenami Peak District. Kat Dunn potrafi stworzyć atmosferę, która otacza czytelnika z każdej strony. Dlatego właśnie ta książka nie jest tylko horrorem. To historia o pragnieniach, o samotności, o odkrywaniu własnej natury – czasem tej najbardziej mrocznej. Już po kilku pierwszych stronach „Hungerstone” autorstwa Kat Dunn czuć, że wchodzimy w opowieść, która nie zamierza być jedynie chwilową czytelniczą przygodą. To historia, która od samego początku zaczyna powoli zaciskać się wokół wyobraźni czytelnika, budując napięcie i niepokój. Każda…