Warto zaznaczyć, że styl Rafała Olendra jest oszczędny, momentami chłodny, lecz co ważne bardzo prawdziwy, niepozbawiony szczerości, niezwykle sugestywny. Opisy miasta i jego mieszkańców, tworzy w naszej psychice permanentny klimat zagrożenia uświadamiając nas o zagrożeniu moralnego rozkładu wartości, które powinny być zapisane i przestrzegane w dekalogu człowieczeństwa. Pisarz zaimponował mi umiejętnością utrzymania napięcia, które sprawiało, że nie chciałem odkładać lektury na potem. A teraz wiem, że największą mocą tej historii jest jej ładunek emocjonalny. „Pracownik. Miasto zbrodni” to mocny, dojrzały thriller kryminalny, który polecam Waszej czytelniczej uwadze. „Pracownik. Miasto zbrodni” Rafała Olendra to nie tylko wciągająca historia, to przede wszystkim mroczny portret systemu i sumienia ludzi – mieszkańców miasta, które…

Pragnę zaznaczyć, że Maja Adamik zaimponowała mi nie tylko tematem podjętym na kartach swej debiutanckiej powieści, lecz również stylem, w jakim poprowadziła tę historię. Ważne jest to, że przemoc nie są epatowaniem okrucieństwem, lecz jest formą pisarskiej sztuki, ekspresji autorki, która imponuje budowaniem atmosferą wyłaniających się z kart thrillera pt. „Prawo ciała”. Maja Adamik stworzyła powieść, która łączy w sobie elementy thrillera, kryminału i dramatu psychologicznego. Pisarka zaprasza nas do wewnętrznej dyskusji na temat zła oraz prawa, które często staje przed moralnym dylematem. „Prawo ciała” Mai Adamik to powieść, która od pierwszych stron jasno sygnalizuje, że nie będzie jedynie kolejnym thrillerem prawniczym ani klasycznym kryminałem o polowaniu na seryjnego mordercę.…

Pragnę podkreślić, że lektura tej książki wywołała u mnie autentyczny czytelniczy zachwyt. Czułem to napięcie, kiedy odkłada się codzienne sprawy tylko po to, by wrócić do lektury. Towarzyszyła mi również satysfakcja, że mój czytelniczy nos mnie nie zawiódł, a Thomas Arnold dowiódł, że jest pisarzem z charakterem!!! Proszę mi wierzyć, że mój zachwyt nad twórczością autora jest ogromny i należny wobec kunsztu tworzenia przez niego historii mrożących krew w żyłach. Są książki, które już od pierwszych stron budzą ekscytację, dając poczucie obcowania z literaturą gatunkową najwyższej próby. „Trzecia córka” Thomasa Arnolda zdecydowanie wpisuje się w to stwierdzenie. Autor nie tylko imponuje kreatywnością w rysowaniu historii, lecz również potwierdza i uzasadnia…

Pragnę nadmienić, że lektura „Rycerza Siedmiu Królestw” była dla mnie doświadczeniem niemal intymnym. To było jak powrót do domu, ale domu sprzed burzy. Każda strona budziła we mnie to szczególne wzruszenie, które pojawia się wtedy, gdy autor prowadzi czytelnika po dobrze znanym świecie, ale pokazuje go z zupełnie nowej perspektywy. Czułem autentyczną radość z drobnych detali, z nazwisk rodów, z aluzji do przyszłych wydarzeń, z poczucia, że obcuję z żywą historią tego świata, a nie jedynie z dodatkiem do głównego cyklu. „Rycerz Siedmiu Królestw” George’a R.R. Martina to książka, która wzbogaca czyt-NIKOwą biblioteczkę tytułem godnym miana NIK – Najlepszej Interesującej Książki. Otwierając się na jej lekturę powracamy do Westeros w…

Zdecydowanie styl Magdy Knedler jest największym atutem książki. Jej język jest elegancki, obrazowy, a jednocześnie niezwykle emocjonalny. Autorka potrafi jednym zdaniem oddać stan ducha bohaterki, kilkoma detalami zbudować sugestywny obraz miasta czy wnętrza. Czytając „Medeę z Wyspy Ognia”, czułem autentyczny zachwyt nad jej warsztatem – nad tym, jak płynnie łączy historię, psychologię i literacką metaforę. To proza, która wciąga, porusza i zostaje w pamięci na długo po odłożeniu książki. „Medea z Wyspy Ognia” Magdy Knedler to powieść, która po raz kolejny potwierdza, że mamy do czynienia z autorką obdarzoną niezwykłą wrażliwością, literacką wyobraźnią i rzadkim talentem do opowiadania o ludzkich losach na tle wielkiej historii. To książka, która mnie zachwyciła…

Zdecydowanie na szczególną uwagę zasługuje ton książki. Czarny humor nie jest tu dodatkiem, lecz integralnym elementem narracji. Marcin Łoziński z premedytacją zestawia brutalność z groteską, co momentami wywołuje śmiech podszyty dyskomfortem. To śmiech, który szybko grzęźnie w gardle, bo za ironią kryje się gorzka diagnoza współczesnego świata: rzeczywistości zdominowanej przez wizerunek, lajki i medialne narracje, w których prawda nie ma większego znaczenia, dopóki nie staje się widowiskiem. Warto dodać, że debiutujący pisarz zaimponował mi stylem, w jakim rozpisał tę historię na kartach swej książki. Debiutancka powieść Marcina Łozińskiego „Dynastia krwi” to propozycja, która zaskakuje już na poziomie samego pomysłu. Sensacyjny thriller kryminalny spleciony z czarną komedią, w którym głównymi bohaterami…

Czwarta część FREKWENCJI 350 to dojrzałe, wielowymiarowe science fiction – pełne napięcia, filozoficznych pytań i emocjonalnej głębi. To książka, która nie tylko rozwija cykl, ale też wyraźnie pokazuje, że jego największą siłą nie są portale ani kryształy, lecz relacje i uczucia, które potrafią zmieniać całe wszechświaty. Bez wątpienia ta książka jest diamentem w mej czyt-NIKowej biblioteczce. Dlatego też znajduje należne miejsce na półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek. Co więcej z radością mogę napisać, że „Portale uczuć” to książka, którą Czyt-NIK poleca!!!, której Czyt-NIK patronuje!!! „Portale uczuć”, czwarta odsłona cyklu FREKWENCJA 350 autorstwa Aleksandry Fila, to powieść, która w wyraźny sposób pokazuje dojrzałość całego projektu – zarówno fabularnie, jak i…

Warto nadmienić, że Stanisław Lem z chirurgiczną precyzją pokazuje mechanizm ulegania iluzji, jako formy znieczulenia w odbiorze rzeczywistości. Groteska, jaką autor zastosował jest znakiem rozpoznawczym dzieła, o którym traktuję w tej recenzji. Niezaprzeczalnie „Kongres futurologiczny” jest kolejnym dziełem Stanisława Lema, którym mistrz imponuje stylem, z jednej strony lekkim z drugiej zaś wymagającym. „Kongres futurologiczny” to kolejne dzieło mistrza Lema, które w czyt-NIKowej biblioteczce trafia na zaszczytną półkę NIK – Najlepszych Interesujących Książek. To bez wątpienia jedna z tych książek Lema, które z jednej strony bawią i prowokują groteską, z drugiej zaś pozostawiają czytelnika z głębokim niepokojem poznawczym. To dzieło naznaczone jest humorem i intelektualną błyskotliwością kreatywności pisarskiej Stanisława Lema. Po…

Katarzyna Wolwowicz doskonale buduje i dawkuje napięcie. „Gen zła” to bez wątpienia jedna z najmocniejszych i najbardziej dojrzałych części serii z Olgą Balicką. To kryminał, który nie tylko trzyma w napięciu, ale również porusza trudne tematy traumy, odpowiedzialności i dziedziczenia zła. „Gen zła” to lektura obowiązkowa dla fanów serii, ale także dla tych, którzy w kryminale szukają czegoś więcej niż tylko zagadki do rozwiązania. „Gen zła” to kolejna książka, którą Katarzyna Wolwowicz pokazuje, że dba o swych czytelników, miłośników wciągających kryminałów i thrillerów. Najnowsza powieść autorki to jedenaste spotkanie z komisarz Olgą Balicką. Pisarka po raz kolejny udowadnia, że potrafi połączyć dynamiczną intrygę sensacyjno-kryminalną z pogłębioną analizą psychologiczną bohaterów. Ta…