Myślę, że "Niebo bez ptaków" można zalecić wpisanie tej książki do kanonu lektur szkolnych. Niech młodzi ludzie poznają tę historię, by docenić obecne czasy, które choć nie są kolorowe, mają jednak więcej kolorowych odcieni niż lata młodości Pani Danuty Brzosko-Mędryk.
„Niebo bez ptaków” to nie jest tylko książka. To nie jest tylko dokument. To nie jest tylko reportaż. To coś znacznie więcej – to świadectwo napisane czarnymi zgłoskami historii naszej cywilizacji. To karty, które ukazują trudną historię. Ważne jest to, aby nie przykrył jej kurz niepamięci, aby przekazywać ją z pokolenia na pokolenie.
Nie ukrywam, że książka Danuty Brzosko-Mędryk jest tą, którą mocno wziąłem sobie do serca. Przeczytałem wiele książek ukazujących historie obozowe, lecz ta napisana przez Panią Danutę wstrząsa najbardziej. Być może to świadomość tego, iż autorka ukazała swoje losy w niemieckim obozie koncentracyjnym. Język przekazu jest więc nie tylko autentyczny, prawdziwy, lecz szczery.
Autorka przyznaje, że wspomnienia obozowe zapisane na kartach książki „Niebo bez ptaków” nie mają charakteru retrospektywnego. Pani Danuta spisywała je bezpośrednio po powrocie z obozu. W książce znajdziemy również zapiski robione w obozie, które wysyłane były grypsami na wolność dzięki pomocy robotników kierowanych do pracy w obozie. Książkę czyta się niczym opowiadanie głównej bohaterki, a nie jako suchy przekaz historyczny. Ta świadomość jeszcze bardziej ubogaca lekturę, dodając jej wyjątkowości.
Co ważne Pani Danuta podkreśla, że „Niebo bez ptaków” jest wyrazem hołdu pomordowanym kobietom i dzieciom. To ważne, aby przekazywać tę historię kolejnym pokoleniom. Ta książka jest bardzo mocnym i ważnym świadectwem losów więźniów niemieckiego obozu koncentracyjnego na Majdanku. Dlatego też książkę Danuty Brzosko-Mędryk polecam każdemu z nas.
Danuta Brzosko-Mędryk w wieku dwudziestu dwóch lat, w wyniku prowadzenia działalności konspiracyjnej została uwięziona w Konzentrationslager w Lublinie. Na Majdanku została zwerbowana do pracy w komandzie porządkowym. Pracowała także jako sprzątaczka w barakach esesmanów. Była również pielęgniarką w obozowym szpitalu.
„Niebo bez ptaków” to lektura obowiązkowa. Pisałem wcześniej, że polecam ją każdemu z nas. Myślę, że można zalecić wpisanie tej książki do kanonu lektur szkolnych. Niech młodzi ludzie poznają tę historię, by docenić obecne czasy, które choć nie są kolorowe, mają jednak więcej kolorowych odcieni niż lata młodości Pani Danuty Brzosko-Mędryk.
Książka ukazała się nakładem Wydawnictwa Prószyński i S-ka, które zadbało o piękne wydanie tej książki w twardej oprawie
