Pani Ałbena Grabowska napisała powieść wyjątkową, ambitną, przemyślaną. Nie tylko poruszająca historia, jest mocnym punktem tej książki. Również wiele ciekawostek oraz odkryć ze świata medycyny, są atutem powieści, którą dumnie postawić możemy na półce Najlepszych Interesujących Książek.
Sięgając po książki Ałbeny Grabowskiej mam pewność, że czeka mnie wyjątkowa czytelnicza uczta. Tak samo był tym razem. Czytając powieść "Uczniowie Hippokratesa. Doktor Bogumił" mogłem przenieść się w lata dziewięćdziesiąte. Autorka na łamach najnowszej książki porusza tematykę medycyny. Tematykę jakże bliską Jej wykształceniu. Pani Ałbena Grabowska jest bowiem specjalistką neurologii z doktoratem z epileptologii.
Autorka zabiera nas do czasów, gdy polski szpital borykał się z biedą i brudem. W książce ukazuje nam obraz szpitali tamtych czasów, kiedy były one miejscem, w którym „nie chciałby się znaleźć żaden współczesny pacjent”. Wielu z nich po zabiegach chirurgicznych leżało „na salach razem z osobami cierpiącymi na choroby zakaźne”, a sekcje zwłok dokonywane były „na stole, na którym zaraz potem operowano pacjenta”.
Poznajemy historię młodego i ambitnego lekarza Bogumiła Korzyńskiego, dla którego głównym punktem honoru swej pracy była wierność wobec przysięgi Hippokratesa. To przyrzeczenie lekarskie było dla niego drogowskazem w niesieniu pomocy w warszawskim Szpitalu Dzieciątka Jezus. Kodeks Etyki Lekarskiej to dla doktora Bogumiła swoisty dekalog, któremu był wierny każdego dnia. Główny bohater pragnie zostać ginekologiem. Z pełnym oddaniem dąży do tego, by nieść pomoc kobietom. Takim jak jego żona Domicela, która ostatni poród niemalże przepłaciła życiem. Czasy i warunki, w których pracował doktor, nie były łatwe. W dążeniu do ich poprawy musiał walczyć również z utartymi stereotypami prezentowanymi przez starą kadrę medyczną. Złe warunki higieniczne oraz podejście personelu było dla doktora powodem wielu spięć z innymi medykami. Lecz nie tylko sytuacja służby zdrowia była dla niego utrapieniem. Korzyński walczył również z własnymi demonami z przeszłości, o których nawet jego żona nie miała pojęcia. Jednak każdego dnia jest wierny zasadzie „Primum non nocere”.
Na kartach powieści poznajemy również szwagierkę doktora, Augustę, która pragnie zostać lekarką. Niestety w tamtych czasach zawód wykonywać mogli jedynie mężczyźni. Jednak kobieta znalazła sposób, by móc realizować swoje zawodowe plany.
Ałbena Grabowska w sposób niezwykły ukazuje osobistą historię bohaterów jak i również obrazuje stan polskiej medycyny XIX wieku. Stan, który pozostawiał wiele do życzenia. Jednak dzięki takim postawom, jakie prezentował doktor Bogumił medycyna mogła się rozwijać. I choć wielu z nas narzeka na obecny stan szpitali, to w porównaniu z sytuacją sprzed wieku, uległa ona diametralnej poprawie… poprawie na lepsze.
Pani Ałbena Grabowska napisała powieść wyjątkową, ambitną, przemyślaną. Nie tylko poruszająca historia, jest mocnym punktem tej książki. Również wiele ciekawostek oraz odkryć ze świata medycyny, są atutem powieści, którą dumnie postawić możemy na półce Najlepszych Interesujących Książek. A Czyt-NIK z ogromnym zainteresowanie będzie śledził zapowiedzi Wydawnictwa Marginesy, by dowiedzieć się, kiedy pojawi się druga część z serii „Uczniowie Hippokratesa”.
Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Marginesy.
