„Policjanci. W boju” to już trzecia książka Katarzyny Puzyńskiej, dzięki której poznajemy kulisy pracy policyjnej. Tym razem wkraczamy do świata policyjnych antyterrorystów, poznając najgroźniejsze akcje w jakich uczestniczyli. Policjanci dzielą się z nami swoją pracą. Każdy z nich przedstawia swoją historię. Historię, której poznanie sprawi, że z większym uznaniem i szacunkiem spojrzymy na pracę ludzi, którzy każdego dnia ryzykują swoje zdrowie oraz życie w walce z zorganizowanymi grupami przestępczymi. To właśnie oni uczestniczą w zatrzymaniach najgroźniejszych przestępców. Strzelaniny, wybuchy, zamachy to ich chleb powszedni. Nie ugną się przed niczym, by doprowadzić do schwytania gangsterów, by zapewnić nam poczucie bezpieczeństwa. By również sami byli bezpieczni, każdego dnia uczestniczą w morderczych treningach, mających na celu przygotować ich do najgroźniejszych akcji. Nie tylko dowiadujemy się o tej pracy ze strony samych policjantów, lecz również ich żony i partnerki dzielą się z nami swoimi emocjami, jakie targają nimi każdego dnia. Praca ta należy do jednej z najniebezpieczniejszych, zatem stres udziela się nie tylko policjantom, lecz również ich życiowym partnerom. Książkę otwiera rozmowa z Iwoną, wdową po podkomisarzu, który zginął na służbie podczas zatrzymywania bandyty włamującego się do bankomatu.
W książce uwypuklony jest również problem braku dostatecznego zabezpieczenia dla policjantów. Historia Abdula i jego żony Anety ukazuje wiele luk, które nie zapewniają należytego, systemowego zabezpieczenia ludziom, którzy każdego dnia ryzykują tym co najważniejsze – swoim zdrowiem i życiem. Trzecia część serii „Policjanci” ukazuje nam również historię Patrycji, żony policyjnego antyterrorysty w czynnej służbie. Ze względów bezpieczeństwo imię kobiety zostało zmienione. Rozmowa ta kolejny raz dowodzi, iż odsetek rozwodów wśród policjantów jest zauważalny. Życie w ciągłym stresie, często sprawia, iż małżeństwa nie zdają egzaminu. Swoją historią dzieli się z nami Monika, wdowa po młodszym inspektorze, który nie tylko uczestniczył w działaniach antyterrorystycznych, lecz „także szkolił policjantów i współtworzył przepisy w zakresie działań antyterrorystycznych”.
Książka ilustruje kulisy policyjnej pracy na najwyższym poziomie niebezpieczeństwa. Ukazuje również ludzkie dramaty oraz organizacyjne niedociągnięcia, które często niosą za sobą śmiertelne konsekwencje. Jeśli lubicie czytać o policyjnej pracy, to ta książka jest właśnie dla Was. Kupując ją wspieracie działania Fundacji Pomocy Wdowom i Sierotom po Poległych Policjantach. Katarzyna Puzyńska połowę swojego honorarium przekazuje na cele fundacji wspierającej rodziny funkcjonariuszy, którzy słowa roty ślubowania wypełnili do końca. Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Prószyński i S-ka https://www.proszynski.pl/
