Dlaczego uwielbiam czytać biografie? Odpowiedzi jest wiele. Są one dla mnie kopalnią inspirującej wiedzy na temat osób, które zdobyły sukces w swym życiu. Obraz ich życia może być dla nas natchnieniem dla realizacji naszych celów, spełniania swoim marzeń. Często dowiadujemy się, z jakim uporem dążyli do tego, by osiągnąć to, co sobie wymarzyli. Nie raz dowiadujemy się jak istotną rolę ich twórczość miała dla naszego społeczeństwa. I to w wielu dziedzinach, nauki czy też kultury. W przypadku Zuzanny Ginczanki możemy śmiało powiedzieć, iż kultura dzięki Jej twórczości zyskała wiele. Dziś dzięki Izoldzie Kiec możemy przyjrzeć się dokonaniom wybitnej poetki. Mamy możliwość poznać drogę jaką przebyła w dążeniu do rozwijania swojej pasji i jak ta pasja wpłynęła na kulturę.
Autorka w obszerny sposób ukazuje nam życie i twórczość Zuzanny Ginczanki, która już za życia okrzyknięta została legendą kawiarnianej cyganerii drugiej połowy lat trzydziestych ubiegłego wieku. W swym krótkim, zaledwie dwudziestosiedmioletnim życiu osiągnęła wiele, dzięki czemu w świadomości świata kultury nie została pominięta, lecz „pomnik jej dokonań” jest trwały niczym skała. Zuzanna Polina Gincburg według kalendarza juliańskiego, urodziłą się w Kijowie w 1917 roku. Historia Ginczanki zaczyna się w Równem Wołyńskim, gdy „Cecylia i Szymon Gincburgowie wysiedli na prowincjonalnym dworcu kolejowym”. Poznajemy historię jej dziadków i rodziców, historię budującą jej tożsamość. Początkowo sztuka dla młodej poetki była pewną formą zabawy, chęcią popisu wobec szkoły. Jednak szybko dojrzała „do własnego światopoglądu artystycznego, do własnej filozofii tworzenia”. Chciała tym samym oderwać się „od mieszczańskiego środowiska prowincjonalnego miasteczka”. Książka Izoldy Kiec jest efektem wieloletnich poszukiwań archiwalnych źródeł, dzięki czemu do naszych rąk trafia pełna opowieść o życiu poetki. Przedstawione tutaj dokumenty ukazują nową „prawdę” o autorce, „ujawniają jej nieznaną dotąd twarz”. Dzięki tej biografii poznać możemy bliżej poezję oraz dramatyczny los wybitnej poetki, której śmierć odbiła się ogromną stratą dla kultury. W 1944 roku Zuzanny Ginczanka została rozstrzelana w Płaszowie.
Izolda Kiec interpretuje oraz analizuje dokumenty i wspomnienia z życia poetki. Ukazuje również wiersze Ginczanki. Pani Izolda próbuje w słowach jak i pomiędzy słowami doszukać się śladów decyzji poetki, jej postępowań oraz myślenia o własnym losie. Dzięki tej książce poznać możemy wiele historii z życia Zuzanny Ginczanki, jak choćby tę, że „przed każdymi świętami Bożego Narodzenia ozdabiała wystawę sklepu swojej babki jako anioł”. Warto sięgnąć po tę biografię, gdyż jest ona bogatą kopalnią wiedzy na temat poetki, której krótkie życie wniosło wiele dla polskiej kultury. W książce znajdziemy wiele ciekawych informacji, przypomnimy sobie twórczość poetki oraz poznamy wiele fotografii i materiałów będących pełnym obrazem nieznanej dotąd twarz Zuzanny Ginczanki. Za egzemplarz książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Marginesy https://marginesy.com.pl/
