To, co przykuwa moją uwagę w twórczości historyka Krzysztofa Drozdowskiego, to „walka o prawdę”, „dbałość o pamięć”. Autor swą twórczością chroni od zapomnienia, chroni przed zniekształceniem prawdy. Ukazuje ją taką, jaką jest. Jaka była. Co ważne czyni to w sposób czytelny, przejrzysty. Nie formułuje górnolotnych, akademickich stwierdzeń, epatując swą wyższością wiedzy nad czytelnikiem, lecz z dbałości właśnie o czytelnika ukazuje tę historię, snując niejako opowiadanie, zapraszając do wspólnej dyskusji, rozmowy, rozważań.
II wojna światowa – jedna z najokrutniejszych wojen w historii ludzkości. Rysa na historycznych kartach naszej cywilizacji. Hańba, której nie zmyjemy. Blizna, której nie sposób zagoić. Lecz należy oddać pamięć wszystkim tym ludziom, którzy byli ofiarami II wojny światowej. Należy pamiętać, o tym, aby ta lekcja historii, która dotyka wojennych wydarzeń nie poszła na marne, lecz sprawiła, aby żaden człowiek nie dopuścił do powtórki z historii. Czy tak będzie? Nie wiem. Jednak wiem, że Krzysztof Drozdowski w swej twórczości stoi na straży pamięci o historii, którą wielu chciałoby schować za kotarą niepamięci, wyrzucić z kart historii. „Sowieckie tajemnice II wojny światowej” to kolejna książka autora, która pokazuje nam prawdę o radzieckich działaniach wojennych, które splamiły krwią karty historii. Warto je odgrzebać. Ku pamięci! Ku przestrodze! Polecam tę książkę Waszej czytelniczej uwadze.
Krzysztof Drozdowski w książce „Sowieckie tajemnice II wojny światowej” chroni przed zapomnieniem o wydarzeniach, które nie tylko splamiły naszą historię, lecz również daje nam lekcje historii, człowieczeństwa. Strona radziecka w swej historii odnosi się z chlubą odnośnie wydarzeń II wojny światowej. Gierki, polityczne tasowania, do których dochodziło na szczytach sowieckiej władzy, były normalnymi zagrywkami. Jak to w polityce. Kiedyś i dziś – reguły pozostają bez zmian. Lecz nie można dopuścić do tego, aby historia tak okrutna była fałszowana, a fałszujący jej obraz stawiają się w dobrym świetle na kartach ludzkości. Dziś Krzysztof Drozdowski niejako przychodzi do nas z „płomieniem prawdy”, zaświecając w ludzkiej świadomości prawdę o sowieckiej aktywności w trakcie jednej z najokrutniejszych wojen w historii ludzkości.
To, co przykuwa moją uwagę w twórczości historyka Krzysztofa Drozdowskiego, to „walka o prawdę”, „dbałość o pamięć”. Autor swą twórczością chroni od zapomnienia, chroni przed zniekształceniem prawdy. Ukazuje ją taką, jaką jest. Jaka była. Co ważne czyni to w sposób czytelny, przejrzysty. Nie formułuje górnolotnych, akademickich stwierdzeń, epatując swą wyższością wiedzy nad czytelnikiem, lecz z dbałości właśnie o czytelnika ukazuje tę historię, snując niejako opowiadanie, zapraszając do wspólnej dyskusji, rozmowy, rozważań. Lektura książek autora to dla mnie wyjątkowa chwila z NIK – Najlepszą Interesującą Książką. A bez wątpienia „Sowieckie tajemnice II wojny światowej” to kolejny tytuł w pisarskim dorobku Krzysztofa Drozdowskiego, który zasługuje na to miano. Za prawdę. Za autentyczność. Za ukazanie tajemnic sowieckiej władzy, które chcąc gloryfikować siebie zapomniała o swej ciemnej, brudnej historii. I za tę prawdę, za tę autentyczność i starania pragnę podziękować Krzysztofowi Drozdowskiemu.
Książka „Sowieckie tajemnice II wojny światowej” ukazała się nakładem Wydawnictwa Replika
