„Wampir z Woźnickich Dołów” to również książka, która nie boi się dotknąć psychologii postaci. Każdy bohater ma w sobie coś więcej niż tylko funkcję w fabule – ma historię, motywacje, czasem mroczne sekrety, które stopniowo wychodzą na światło dzienne. Dzięki temu lektura staje się podróżą przez ludzkie emocje i skrywane instynkty, a nie tylko serią zagadek do rozwiązania. To właśnie ta psychologiczna głębia sprawia, że książka zostaje w naszej pamięci i odbija się echem w czytelniczej wyobraźni.
Od pierwszych stron „Wampira z Woźnickich Dołów” Konrada Chęcińskiego wciągnąłem się w świat, który jest tak namacalny, że aż można poczuć chłód listopadowego powietrza Woźnickich Dołów. To moje trzecie spotkanie z twórczością autora – wcześniej wchodziłem w mroczne zakamarki „Zła w Cmentarnej Górze” i „Uzdrowiska” – i po raz kolejny Chęciński udowadnia, że potrafi tworzyć historie niepowtarzalne, które wwiercają się w naszą psychikę i zostają w niej na długo.
Nie da się ukryć, że to kryminał klasyczny w najlepszym wydaniu, ale z osobowością, którą można rozpoznać już po pierwszym akapicie. Akcja, pozornie osadzona w małej prowincjonalnej miejscowości, szybko okazuje się czymś znacznie większym – labiryntem kłamstw, sekretów i półprawd, które w Woźnickich Dołach mają swoją wagę. Niewielka społeczność, gdzie wszyscy się znają, a każdy milczy o najważniejszych rzeczach, staje się idealnym tłem dla historii, która wciąga i nie pozwala oderwać oczu od kart książki.
Fabuła jest jak dobrze zaplanowana detektywistyczna łamigłówka. Znalezienie ciała bibliotekarki w cichej, listopadowej bibliotece uruchamia serię zdarzeń, które prowadzą inspektora Nikifora Poradeckiego przez mroczne zaułki przeszłości. Poradecki, spokojny i metodyczny, staje przed wyzwaniem, które wymaga nie tylko inteligencji, ale i intuicji. Każda jego decyzja, każdy trop, każde zakurzone archiwum to kolejny kawałek układanki, która powoli odsłania prawdę, a jednocześnie pokazuje, jak niebezpieczne może być samo zbliżenie się do niej.
Jednym z największych atutów książki jest umiejętność Chęcińskiego do tworzenia atmosfery. Gdy czytałem opisy listopadowych dni po Wszystkich Świętych, czułem się tak, jakbym spacerował wśród opadłych liści, w ciszy przerywanej jedynie szelestem kart książek. Mroczna biblioteka, stare fotografie dzieci z 1939 roku, rodzinne tajemnice i dawne powiązania – wszystko to zostało zgrabnie splecione w sieć napięcia, która nie pozwala odłożyć książki nawet na chwilę. I chociaż fabuła jest gęsta, a tropy złożone, to narracja Chęcińskiego jest tak płynna i naturalna, że czytelnik niemal nie zauważa, kiedy przemierza kolejne zakamarki Woźnickich Dołów.
„Wampir z Woźnickich Dołów” to również książka, która nie boi się dotknąć psychologii postaci. Każdy bohater ma w sobie coś więcej niż tylko funkcję w fabule – ma historię, motywacje, czasem mroczne sekrety, które stopniowo wychodzą na światło dzienne. Dzięki temu lektura staje się podróżą przez ludzkie emocje i skrywane instynkty, a nie tylko serią zagadek do rozwiązania. To właśnie ta psychologiczna głębia sprawia, że książka zostaje w naszej pamięci i odbija się echem w czytelniczej wyobraźni.
Nie sposób też nie docenić kreatywności autora w konstruowaniu samej historii. Każdy element, od znalezionego zdjęcia dzieci z przeszłości po zbrodnię wśród książek, jest przemyślany, a jednocześnie naturalnie wpleciony w akcję. Nie ma tu sztucznych zwrotów ani przesadnego dramatyzmu – wszystko służy opowieści i budowaniu napięcia. Chęciński po raz kolejny udowadnia, że jego kunszt literacki polega na tworzeniu historii, które są równocześnie wciągające, przemyślane i głęboko oddziałujące na czytelnika.
To, co wyróżnia „Wampira z Woźnickich Dołów”, to także sposób, w jaki autor łączy teraźniejszość z cieniem przeszłości. Woźnickie Doły nie są tylko tłem dla wydarzeń – stają się żywym, niemal namacalnym bohaterem, którego historia i atmosfera wpływają na każde posunięcie postaci. Tajemnice starego dworu, sierocińca i lokalnych rodzin przeplatają się z dramatami współczesnymi, tworząc narracyjną mozaikę, która wciąga od pierwszej strony i nie puszcza aż do finału.
Konrad Chęciński nie ucieka w zbędne opisy czy nadmierną dbałość o literackie efekty – zamiast tego każda scena jest namacalna, każdy dialog brzmi autentycznie, a opisy budują klimat, nie przeciążając czytelnika. To sprawia, że książkę czyta się jednym tchem, a jednocześnie daje przestrzeń na refleksję nad tym, jak cienka jest granica między pozorem a prawdą, między bezpieczeństwem a zagrożeniem.
Nie mogę nie wspomnieć o tym, że to moja trzecia przygoda z twórczością Konrada Chęcińskiego, i za każdym razem wychodzę z niej pod wrażeniem jego wyobraźni i umiejętności. Autor nie tylko tworzy kryminały – on tworzy literackie światy, które stają się częścią naszej psychiki, pozostawiając ślad we wspomnieniach. Każda lektura jest jak podróż do miejsca, które wydaje się znajome, a jednocześnie wciąż skrywa tajemnice, których rozwiązanie daje prawdziwą satysfakcję.
„Wampir z Woźnickich Dołów” to kryminał, który zasługuje na miano NIK – Najlepszej Interesującej Książki. To lektura, która powinna znaleźć się w biblioteczce każdego, kto ceni inteligentne, emocjonujące i przemyślane historie. Styl, narracja i sposób budowania napięcia dowodzą nie tylko kunsztu autora, ale też jego wyczucia czytelnika – potrafi wciągnąć, zaskoczyć i pozostawić w głowie obrazy i emocje, które długo nie chcą odejść. Dla mnie osobiście to tytuł obowiązkowy, po który sięgnąłem z ciekawością, a skończyłem z poczuciem, że właśnie uczestniczyłem w literackiej podróży, która zostaje w psychice na zawsze.
Chęciński po raz kolejny pokazuje, że w kryminale liczy się nie tylko zagadka, ale też atmosfera, postaci i psychologia, a w „Wampirze z Woźnickich Dołów” wszystko to zostało zrobione perfekcyjnie. Nie ma tu miejsca na przypadki – każdy element jest tu po coś, każda postać i każdy trop służą historii. To książka, która wciąga, wstrząsa, intryguje i zostaje w pamięci, sprawiając, że myślimy o niej jeszcze długo po przeczytaniu ostatniej strony.
Książka pt. „Wampir z Woźnickich Dołów” ukazała się nakładem Wydawnictwa Mova
