To, co warto przyznać, to fakt, że „Koszmary senne” świetnie balansują między nauką a codziennym doświadczeniem. Jest tu psychologia, neurobiologia, konkretne badania – ale podane w sposób przystępny, ludzki, momentami wręcz ciepły. Nie czułem się jak student na wykładzie. Raczej jak ktoś, kto siedzi przy stole z kimś, kto naprawdę wie, o czym mówi, i potrafi to wytłumaczyć bez zadęcia. Szczególnie ciekawy okazał się wątek świadomego śnienia. Bez obiecywania cudów, bez „kursów kontroli snów w trzy dni”. Zamiast tego – spokojne pokazanie, że świadomość snu to narzędzie. Nie dla każdego, nie na wszystko, ale dla wielu może być realnym wsparciem w pracy z lękiem, z koszmarami. Nie każdą lekturę da…

Ogromnym atutem „Dnia Przeznaczenia” jest motyw jedności. Autor przypomina, że w obliczu prawdziwego zagrożenia różnice przestają mieć znaczenie. Rasy, ludy, dawne urazy – wszystko to musi zejść na dalszy plan, gdy waży się los świata. To motyw znany, ale tutaj podany z sercem. Bez patosu, za to z emocjonalnym ciężarem. Czytałem i łapałem się na tym, że kibicuję temu przymierzu, nawet jeśli wiem, że droga do zwycięstwa będzie długa i bolesna.  „Dzień Przeznaczenia. Tom 1” Bartosza Tchórza to bez wątpienia książką, którą przeczytałem z czystej ciekawości, a odłożyłem z poczuciem, że właśnie odbyłem podróż do nowego świata. Debiut, który jest prognozą na sukces autora w polskiej literaturze. Science fiction i…

Jestem zachwycony twórczością Katarzyny Maludy. Jej język ma w sobie miękkość i siłę jednocześnie. Autorka potrafi pięknem słowa opowiedzieć o rzeczach najtrudniejszych, nie tracąc przy tym ani autentyczności, ani szacunku do bohaterów i historii. To autorka, która nie tylko opowiada losy swoich postaci – ona pozwala nam je przeżyć. Po przeczytaniu trzeciej części cyklu „Cień od wschodu” z pewnością w sercu i szacunkiem wobec autorki zdecydowanie napiszę, że seria ta zasługuje na ogromne uznanie. To przemyślana, spójna i niezwykle poruszająca saga o miłości, wyborach i cenie, jaką czasem trzeba zapłacić. Są historie, które od pierwszego zdania nie tyle zapraszają do świata przedstawionego, co wciągają w niego bez ostrzeżenia, chwytając za…

Nie każda historia pozwala się czytać lekko, mimochodem, pomiędzy codziennymi sprawami. Są takie opowieści, które wymagają pełnej uwagi, ciszy i gotowości na emocjonalne zaangażowanie. Wraca się do nich myślami długo po zamknięciu okładki, jak do starego przyjaciela, który zawsze potrafi poruszyć najczulsze struny. „Taniec ze smokami. Marzenia i pył” George’a R.R. Martina działa właśnie w ten sposób – wciąga bez ostrzeżenia, obiecuje wielką przygodę i dotrzymuje słowa z nawiązką. To kolejne spotkanie z twórczością autora, który po raz kolejny udowadnia, że jest mistrzem snucia fantastycznych opowieści. Takich, które nie tylko opowiadają historię, ale budują cały świat – gęsty, brutalny, pełen sprzeczności i emocji. George R.R. Martin pisze tak, że czytelnik…

Robert Ostaszewski nie epatuje tanim dramatem, a mimo to emocje są tu surowe, prawdziwe i momentami bolesne. To ten typ lektury, po której wieczorem sprawdzasz, czy drzwi są zamknięte. Na wszystkie zamki. I jeszcze raz zerkniesz przez wizjer. Po przeczytaniu tej książki muszę napisać o mym zachwycie nad kreatywnością Pana Roberta. Jestem zafascynowany. Robert Ostaszewski to pisarz, który wnosi ogromny wkład do polskiego kryminału – nie tylko poprzez świetnie skonstruowane fabuły, ale też przez sposób, w jaki opowiada o rzeczywistości. Bez uproszczeń. Bez moralizowania. Z wyczuciem i odwagą. Niepozorny początek potrafi być najbardziej zdradliwy. Kilka pierwszych stron, spokojne tempo, pozornie zwyczajna codzienność – a potem nagle coś pęka. Napięcie zaczyna…

„Ostatnia pokuta” to kryminał, thriller i sensacja w jednym, ale przede wszystkim opowieść o konsekwencjach. O tym, że przeszłość zawsze znajdzie sposób, by zapukać do drzwi. Dla mnie to bezdyskusyjnie tytuł, który zasługuje na miano NIK – Najlepszej Interesującej Książki. Nie tylko dlatego, że wciąga, ale dlatego, że robi to mądrze, intensywnie i bez czytelniczej taryfy ulgowej. Jeśli tak wygląda moje pierwsze spotkanie z Jarosławem Lemańskim, to już wiem, że na pewno nie będzie ostatnie. Jeśli kochasz książki, które mrożą krew w żyłach nie tylko fabułą, ale i emocjami – „Ostatnia pokuta” powinna znaleźć się na Twojej liście. I to wysoko. Niektóre historie trafiają w czytelnika od pierwszej strony i…

„Śmierć śląskiej matki” to trzecia część serii z nadkomisarzem Edmundem Polańskim i od pierwszych stron czuć, że autor jest w szczytowej formie. Fabuła rusza z pozoru klasycznie. I tu Ostaszewski robi coś, co bardzo cenię jako czytelnik: nie idzie na skróty. Nie serwuje prostych odpowiedzi ani jednowymiarowych bohaterów. Rodzina Krolów to nie galeria winnych i ofiar – to ludzie z krwi i kości, z bagażem traum, żalem, poczuciem niesprawiedliwości. Im głębiej wchodzimy w ich historię, tym bardziej robi się duszno. A gdy ginie kolejna osoba z rodziny, napięcie nabiera na sile, trzymając nas w permanentnej niepewności. Czasem wystarczy jeden rozdział, by poczuć, że ta historia nie będzie jedynie sprawnie poprowadzonym…

Nie ukrywam: jestem zachwycony twórczością Katarzyny Maludy. Jej styl opowiadania historii działa na mnie jak emocjonalny magnes – przyciąga, nie puszcza, zmusza do przeżywania wszystkiego razem z bohaterami. To pisanie sercem, bez fałszu, bez udawania. „Dzikie serca” to zdecydowanie powieść, która dodaje wartości czyt-NIKowej półce NIK – Najlepszych Interesujących Książek. To powieść dla tych, którzy kochają historie z duszą, z historią w tle i z bohaterami, którzy są z krwi, kości i emocji. Jeśli szukasz książki, która Cię poruszy, wzruszy i zostawi z uczuciem, że właśnie przeżyłeś coś ważnego – to koniecznie zaproś tę powieść do swego czytelniczego serca. Już dawno żadna historia nie wciągnęła mnie w swój świat tak…

I tu „Swąd” pokazuje swoje najmocniejsze oblicze – jako thriller społeczny, który obnaża mechanizmy działania służb, mediów i ludzkiej ciekawości podszytej sensacją. Pragnę zaznaczyć, że czytałem tę książkę z rosnącym niepokojem. Każdy rozdział dokładał kolejną cegłę do muru napięcia. Robert Ostaszewski, Bartosz Wojsa bardzo umiejętnie dawkują informacje, nie podają wszystkiego na tacy. Zmuszają czytelnika do myślenia, do łączenia faktów, do zadawania sobie pytań. Kto mówi prawdę? Komu można zaufać? Co zostało ukryte pod warstwą popiołu? Niektóre historie atakują czytelnika bez ostrzeżenia. Wciągają od pierwszych stron, nie dając czasu na bezpieczny dystans, i od razu podpowiadają, że to nie będzie „kolejny kryminał do odhaczenia”. To opowieści, które wchodzą w głowę, w…

Zdecydowanie ogromną siłą tej książki jest sposób narracji. To literatura faktu, ale czyta się ją momentami jak mroczną powieść historyczną, w której każda scena wydarzyła się naprawdę. Nie ma tu taniej sensacji ani epatowania okrucieństwem dla efektu. Jest za to chłodna, precyzyjna opowieść, która paradoksalnie działa na emocje mocniej niż najbardziej dosadne opisy. Czytając tę książkę czułem wyraźnie, że to Pan Krzysztof konsekwentnie dba o to, by czarne karty historii nie zostały przykryte kurzem zapomnienia. Jego książki są jak latarki skierowane w najciemniejsze zakamarki przeszłości. Już po pierwszych stronach wiadomo, że to nie jest lektura, którą da się „przelecieć wzrokiem”. „Tajemnice niemieckich obozów koncentracyjnych” Krzysztofa Drozdowskiego od początku narzucają tempo…