…zależało mi na tym, aby miejscem był Kraków. Wszystko to razem się spięło w jedną historię. Teatr Słowackiego jest piękny. Ma wspaniałą historię. To wizytówka miasta. Przeczytał opracowania, obejrzałem go kilka razy dokładnie. Widziałem kilka spektakli. A jak Kraków i Teatr, to musi być Wyspiański. Każdy z tych tematów jest interesujący sam w sobie. Połączone działają jeszcze lepiej… Czyt-NIK: „Gdzie jest rękopis Wyspiańskiego?” to niezwykłe zaproszenie do Teatru im. Juliusza Słowackiego. Proszę zdradzić skąd pomysł, aby zabrać czytelnika w to miejsce i jak wyglądały Pana przygotowania do oddania jego klimatu oraz tajemnic? Artur Pacuła: Od jakiegoś czasu nosiłem się z zamiarem napisania książki z pewnym wyzwaniem. Dotychczasowe działy się w…

…Staram się aby każda z moich książek to była nie tylko emocjonująca akcja, ale przede wszystkim właśnie walka z własnymi demonami. Fascynuje mnie umysł człowieka i ta jego najcięższa, wewnętrzna walka. I mimo, że czasami moja książka może wydać się monotonna to najwięcej frajdy mam wtedy, kiedy mogę wgłębić się w uczucia głównego bohatera. Pokazać jego walkę ze samym sobą. Chyba nadal jestem pod wpływem literatury skandynawskiej, gdzie autor skupia się bardziej na emocjach niż szybkiej akcji… Czyt-NIK: „Sarco” porusza temat eutanazji – kontrowersyjny i emocjonalnie trudny. Czy zdarzyło się, że Pana własne poglądy ewoluowały w trakcie pisania książki? Tomasz ER: Poglądy od samego początku miałem i mam jasne. I…

…Pół żartem, pół serio można więc powiedzieć, że miłość Eweliny do heavy metalu ma swoje źródło również we mnie. Ale to nie jest wyłącznie prywatny trop. Z moich obserwacji wynika, że osoby o buntowniczym charakterze bardzo często odnajdują się właśnie w tej muzyce — mimo jej pozornej agresji. Heavy metal bywa zaskakująco emocjonalny, szczery i wrażliwy, a to dobrze rezonuje z takimi osobowościami… Czyt-NIK: Chemnice, małe miasteczko odcięte od świata tajemniczym lasem, ma w sobie wyjątkowy, niepokojący klimat. Co było inspiracją do stworzenia takiego miejsca i jakie znaczenie pełni ono w całej serii „Plemię Światła i Cienia”? Bartłomiej Kilański: Chemnice są dla mnie archetypowym miasteczkiem, które zna właściwie każdy —…

…Nie zastanawiałam się nad tym, czy to wyzwanie. Zostałam wychowana na takich książkach, na klasykach kryminałów, które nie były tak brutalne jak dziś i miały w sobie nutkę obyczaju i romansu. Kiedy moje koleżanki zachwycały się Anią z Zielonego Wzgórza, ja czytałam Joe Alexa, Chmielewską, Agatę Christie i moją ukochaną Norę Roberts… Czyt-NIK: Magda Karska bohaterka książki „Zaplątana w porwanie” zdecydowanie jest pełnokrwista, odważna i waleczna. Jak wyglądał proces tworzenia tak silnej postaci? Czy miała Pani jakiś pierwowzór lub inspirację dla Magdy? Agnieszka A. Milewska: Uwielbiam silne, odważne kobiety. Zawsze imponowała mi ich determinacja, wola walki o siebie i swoje marzenia, poświęcenie, na jakie się zdobywały, żeby żyć tak, jak…

…jest to całkowite oderwanie od ułożonego życia w Polsce, od pracy i obowiązków i daje mi cudowne poczucie oderwania i spokoju. Nic nie muszę, mam wolność wyboru, nikt nie ma wobec mnie żadnych oczekiwań. W tym sensie to jest bardzo kojący oddech… Czyt-NIK: Lektura książki „Solo dookoła świata” działa na czytelnika jak balsam – pozwala oderwać się od codziennego chaosu. Czy podczas samotnych wypraw również miała Pani poczucie takiego kojącego oddechu od rzeczywistości, czy może były to bardziej wymagające, pełne wyzwań momenty? Katarzyna Kozłowska: Pomimo, że w czasie wyprawy mam sporo logistyki na głowie, ponieważ kupuję tylko jeden bilet do przodu, a potem muszę zadbać o to jak dotrzeć do…

…Nie planowałem tworzyć „powieści z przesłaniem”. Chciałem opowiedzieć historię mężczyzny, który w pewnym momencie własnego życia staje w miejscu — i dopiero to unieruchomienie pozwala mu zobaczyć wszystko, od czego uciekał. Jeśli dziś ktoś mówi, że Bezruch go zatrzymał, otworzył, ukłuł — to dlatego, że Adam musiał przejść przez ciemność, którą wielu ludzi rozpoznaje jako własną. Czy chciałem, żeby książka działała na czytelników? Oczywiście. Ale nie w sposób dydaktyczny. Raczej tak, jak działa czyjaś spowiedź: nagle czujesz, że nic, co w tobie trudne, nie jest nienazwane… Czyt-NIK: W „Bezruchu” pokazuje Pan związek Adama i Kacpra jako relację naznaczoną milczeniem, niewypowiedzianym bólem i „rysą na szkle”. Co było dla Pana najważniejszym…

…Świadomie unikam moralizowania. Nie stawiam siebie w roli autorki, która dostarcza gotowe odpowiedzi, lecz raczej kogoś, kto zadaje niewygodne pytania. Zależy mi na tym, by czytelnik mógł śledzić wartką historię, a jednocześnie zostać z niepokojem i wątpliwościami… Czyt-NIK: Relacja Roberta Lwa z córką Basią jest jednym z najmocniejszych emocjonalnie elementów książki pt. „Godziny gniewu”. Co było dla Pani najważniejsze w kreowaniu tego trudnego, pełnego bólu i niepewności wątku – realizm psychologiczny, dramatyzm czy może warstwa etyczna? M.M.Perr:  Najważniejszy był dla mnie realizm psychologiczny i prawdziwość tej relacji. W relacjach rodzic–dziecko, zwłaszcza obciążonych poczuciem winy, bardzo łatwo dochodzi do zatarcia granic i odejścia od własnych zasad. Wielu z nas zna rodzica,…

Czyt-NIK: Co było Pana pierwotną motywacją, by zacząć pisać — bajki dla dzieci czy powieści dla dorosłych? Marek Marcinowski: Powieści dla dorosłych. Czyt-NIK: Seria dla dzieci: Podróże Julki i Krzysia — skąd pomysł na połączenie podróży, poznawania historii/przyrody i edukacji dla najmłodszych? Marek Marcinowski: Cel był taki, by książki poszerzały horyzonty dzieci i zachęcały do empirycznego poznawania świata. Czyt-NIK: Pana książka dla dorosłych „Wiele do stracenia. Cienie przeszłości”, to zupełnie inny typ literatury — kryminał / thriller / powieść akcji. Co było dla Pana wyzwaniem przy skoku w taką tematykę? Marek Marcinowski: Na pewno wyzwanie stanowiło głębokie zbadanie tematu i prześledzenie wielu afer finansowych. Czyt-NIK: Bohater „Wiele do stracenia” —…

Dokumenty ogólnodostępne, wspomnienia, relacje świadków, kronika getta, gazety itp, nie zrobiły na mnie takiego wrażenia, jak nieliczne dokumenty pisane ręką Izaaka Cederbauma, a właściwie już wówczas: Ignacego Cedrowskiego. Składając do Urzędu Bezpieczeństwa ankietę osobową, opisał beznamiętnie całe swoje życie. A mimo tego pozornego dystansu, czytelnikiem wstrząsa suchy zapis, że podczas wojny stracił wszystkich, absolutnie wszystkich bliskich. Czyt-NIK: Podczas lektury książki „Izaak. Ofiara i kat” zadajemy sobie pytania o granice sprawiedliwości i zemsty. Jakie było dla Pana najtrudniejsze moralnie zagadnienie podczas pracy nad historią Izaaka Cederbauma?  Paweł Skutecki: Życie doktora Cederbauma było pełne moralnych mielizn i dylematów. Narracja pierwszoosobowa jest o tyle trudna, że zarówno autor, jak i czytelnik, muszą zmierzyć…

…Opowiedziałam historię, która nigdy nie miała miejsca, jednak starałam się nasycić ją emocjami, które wszyscy znamy i które towarzyszą każdemu z nas na co dzień. Radość, miłość, rodzina, ale również ból, strata i strach to te uniwersalne elementy, nieodłączna część życia każdego człowieka… Czyt-NIK: W „Zapomnij, że umarłaś” ukazuje Pani niezwykle intymną i emocjonalnie intensywną relację matki i córek. Co było dla Pani trudniejsze w budowaniu psychologicznej warstwy bohaterek – wejście w ich traumę, czy oddanie uczuć cieplejszych i tej pełnej emocji więzi między nimi? Klaudia Zacharska: Oba podejścia stanowiły wyzwanie, każde na swój sposób. W przypadku traumy i przykrych przeżyć – podczas pisania zawsze dzielę je z moimi bohaterami,…